Revoice

Rome: Een hoog(s)tepunt!

Donderdagochtend 6 oktober vertrok Revoice, samen met pastoor Goumans, naar Rome voor een vierdaagse stedentrip. Ondanks het vroege tijdstip waarop we bij de Victorkerk verzamelden, was iedereen uitgelaten en zat de stemming er goed in. Na een vlucht van ongeveer 2 uur en een korte busreis naar het hotel, stonden we klaar om de stad in te gaan richting het Vaticaan. Met pastoor Goumans als onze reisleider hoefden we ons niet druk te maken over de route en of we genoeg informatie zouden krijgen over alles wat we zagen. Het werd mij al snel duidelijk dat de pastoor meer weet van Rome dan ik van Noordwijkerhout. Zelfs het lunchen bij de plaatselijke pizzaboer was op advies van de pastoor en het moet gezegd worden, het eten was lekker en goedkoop, al was ik wel enigszins verbaasd dat de ananas op de pizza die ik uitkoos, aardappel bleek te zijn.

Na de lunch was het tijd voor een bezoek aan de Sint-Pietersbasiliek. Als echte Nederlanders besloten we €2,- euro uit te sparen door de koepel via de trap te beklimmen en niet de lift te pakken. Ik kan me niet voorstellen dat de vele traptreden en de temperatuur van rond de 25 graden bij niemand de wens opriep een andere nationaliteit aan te nemen. Eenmaal boven in de koepel aangekomen bleek het lopen de moeite waard. We konden niet alleen genieten van de zon en een heerlijk briesje, maar vooral van het prachtige uitzicht over heel Rome. Wow.

De rest van de dag besteedden we in groepjes aan een bezoek aan de Engelenburcht en het lopen rond het Vaticaan. ´s Avonds aten we in het hotel en besloten we het avondprogramma te wijzigen en het hotel niet meer te verlaten. Sommigen genoten van het uitzicht op de Sint-Pietersbasiliek vanaf het dakterras van het hotel, anderen schoven aan bij het, binnen het koor, beroemde en beruchte, spel ´Doppie Doppie´. Zo werd de lange dag vol indrukken gezellig afgesloten.

Vrijdagochtend was iedereen vroeg uit de veren. Met de bus en de metro verplaatsten we ons naar het gebied rond het Colosseum. Zo´n reisje in de ochtendspits van Rome bleek minder eenvoudig dan we hadden verwacht en dat zorgde voor juichende koorleden toen we bij onze eindhalte allemaal uit dezelfde metro stapten.

Ik heb in drie uur tijd nog nooit zoveel kerken gezien als in de drie uren die volgden. Ik hoop dat ik met het noemen van de basilieken van Santa Maria Maggiore, San Giovanni Laterano, San Clemente en San Pietro in Vincoli geen kerk heb overgeslagen. Bij een verkoper op straat kochten we voor minder dan een euro per stuk een rozenkrans voor ieder koorlid. Deze stond symbool voor de eenheid van onze groep. Revoice was niet, zoals andere groepen, te herkennen aan gele petten of een t-shirt met een logo, maar aan een rozenkrans die naar bloemetjes rook en af gaf in de regen die we vrijdag helaas wel hadden.

De middag vloog om en voor we het wisten was het half 8 en tijd om te eten in het hotel. ´s Avonds vermaakte een deel van de groep zich in het hotel met een spelletje Ezelen en Klaverjassen, en besloot het andere deel het avond- en nachtleven van Rome te verkennen. De volgende morgen ging voor sommige koorleden de wekker iets te vroeg…

Zaterdag begon met een bezoek aan het Piazza del Campidoglio, het bekende plein dat ontworpen is door Michelangelo. Na een bezoek aan het Tibereiland, dat een enorm mooi uitzicht biedt over de Tiber, liepen we de Joodse wijk in. De strenge beveiliging in deze wijk, die we maar met moeite inkwamen, zorgde ervoor dat wij ons afvroegen hoe de plaatselijke restauranteigenaren hun tent draaiende kunnen houden.

Aan het einde van de ochtend kwamen we aan bij het Pantheon. Wat een indrukwekkend gebouw is dat! Het was voor het eerst en voor het laatst deze reis dat ik hoopte op een plaatselijke wolkbreuk, maar de lichtblauwe lucht zorgde ervoor dat ik wist dat ik niet zou zien hoe de regen door het gat in het Pantheon naar binnen zou komen. In plaats daarvan kocht ik een overheerlijk Italiaanse ijsje dat ik op het plein voor het Pantheon in de zon heb opgegeten.

´s Avonds na het eten bezocht een deel van de groep een kerkdienst in de basiliek van Santa Maria in Trastevere. Een mooie ervaring waarbij we verrast werden door het feit dat we de hostie niet in onze hand maar in onze mond gelegd kregen. Na een drankje gedaan te hebben in een barretje naast de kerk vertrokken we voor middernacht terug naar het hotel.

Zondag werd een dag vol hoogtepunten. Wij mochten zingen in de mis in de Friezenkerk en pastoor Goumans ging mee voor tijdens de viering. Ik denk dat ik namens het hele koor kan spreken als ik zeg dat de mis ons allen kippenvel heeft bezorgd. De sfeer, de liedjes en de verhalen van mensen in de kerk maakte deze viering tot één van de mooiste en zeker de bijzonderste die ik met Revoice heb meegemaakt. Voormalig minister Gerda Verburg herkenden we aan haar blonde lok en genoot, net als wij, zichtbaar.

De mis in de Friezenkerk leek een prachtige afsluiting van een heel bijzonder weekend, maar op het vliegveld kwamen we erachter dat het weekend nog niet afgelopen was! Tot ons grote verbazing bleek er een BN´er met ons mee te vliegen naar Schiphol. Prinses Christina zat op de eerste rij in het vliegtuig. Vrij snel na het opstijgen viel ik in slaap, maar na een uurtje werd ik wakker gemaakt. De purser kwam naar ons toe met de vraag of wij in het vliegtuig wilden zingen. Dit verzoek had prinses Christina ingediend! Zij wilde ons graag horen zingen en kwam met liefde naar rij 17 in het vliegtuig. Voor ik het wist stonden we, op een kluitje rondom prinses Christina, vijf liedjes ten gehore te brengen. Terugkijkende op deze vlucht weet ik niet zeker of ik wel wakker ben geweest. Het was een onwerkelijke maar enorme leuke ervaring… Een hoogtepunt op het hoogste punt. En dat geldt eigenlijk voor het hele weekend. Het is maar goed dat we alles hebben vastgelegd met foto- en videocamera´s. Het is het bewijs voor mij dat ik dit mooie weekend écht niet heb gedroomd.

Marissa Brinkhof

Revoice

Nieuws 2012

Revoice